Αρχείο κατηγορίας Αθλητισμός

Ερωτικό σκάκι

Σήμερα όταν σκεφτόμαστε το σκάκι φανταζόμαστε πολύωρες σιωπηλές μάχες ανάμεσα σε σοβαρούς άντρες με γυαλιά. Η ευγένεια, η τρυφερότητα και τα γλυκόλογα δεν έχουν καμία θέση στην εικόνα αυτή. Κι όμως, για μια περίοδο 500 ετών το σκάκι ήταν ο πιο προφανής και ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να φλερτάρει κάποιος και να δείξει την ερωτική του εύνοια. Με την είσοδο της Βασίλισσας στην σκακιέρα το παιχνίδι έγινε πεδίο όχι μόνο στρατιωτικής κατάκτησης αλλά και ερωτικής και σε αυτό βοήθησε μία απαράμιλλη εξάπλωση του ρομαντισμού περίπου τον 12ο αιώνα που μετατράπηκε σε κανονική λατρεία του έρωτα.

Συνέχεια ανάγνωσης Ερωτικό σκάκι

Advertisements

Το θανάσιμο παιχνίδι της «τρελής» βασίλισσας

Η ισχυρή νέα Βασίλισσα του σκακιού άλλαξε τον συσχετισμό δυνάμεων τόσο στο παιχνίδι όσο και στις σχέσεις των δύο φύλων. Μέσα στο πέρασμα των αιώνων, αυτή η επικίνδυνη αμαζονική φιγούρα προκάλεσε το δέος αλλά και τον τρόμο στις καρδιές των αντρών που την μίσησαν, την συκοφάντισαν αλλά και την λάτρεψαν όσο καμία.

Συνέχεια ανάγνωσης Το θανάσιμο παιχνίδι της «τρελής» βασίλισσας

Judit Polgar: Η διάνοια που κερδίζει τους άντρες στο παιχνίδι τους

Η Τζουντίτ Πολγκάρ είναι μία βασίλισσα που δεν φοβάται να βάψει τα χέρια της με αίμα. Δεν είναι μόνο η καλύτερη γυναίκα παίκτρια στο σκάκι όλων των εποχών αλλά ο καλύτερος παίκτης γενικά. Έγινε ο νεώτερος Grandmaster σε ηλικία μόλις 15 ετών. Οι αγώνες στους οποίους συμμετείχε, συνήθως είχαν εκείνη μόνη αντιμέτωπη ταυτόχρονα με πολλούς κορυφαίους παίκτες όπως ο Βισί Ανάντ, ο Μάγκνους Κάρλσεν, ο Ανατόλι Καρπόφ και ο Γκάρι Κασπάροφ. Και συνήθως έβγαινε νικήτρια. Όταν ήταν 12 ετών είχε δηλώσει: “Όταν γίνω πλούσια θα έχω κάστρο. Και πέντε υπηρέτες. Τουλάχιστον.” Ιδιαίτερες δηλώσεις για ένα κορίτσι που ζούσε σε μία τότε κομμουνιστική χώρα, την Ουγγαρία, αλλά, από την άλλη, η Τζουντίτ Πολγκάρ ήταν πάντα ένα ιδιαίτερο κορίτσι.

Συνέχεια ανάγνωσης Judit Polgar: Η διάνοια που κερδίζει τους άντρες στο παιχνίδι τους

Το Πείραμα του Grandmaster

1973

Η 4χρονη Σουζάν Πολγκάρ ανακαλύπτει σε ένα ντουλάπι μία ξεχασμένη σκακιέρα και ζητά να μάθει να παίζει σκάκι. Μόλις έξι μήνες αργότερα περνά το κατώφλι της Σκακιστικής Λέσχης της Βουδαπέστης και γίνεται μέλος ανάμεσα σε μεσήλικες άντρες που καπνίζουν πίπες αρειμανίως και βάζουν στοιχήματα. Ένας από αυτούς γελά όταν του ζητά να παίξουν μία παρτίδα αλλά όταν μετά από μερικά λεπτά τον βγάζει εκτός μάχης, δεν γελά πια. Το κοριτσάκι απλώνει το χεράκι του για να τον ευχαριστήσει για το παιχνίδι και η αδύναμη παιδική χειραψία του συντρίβει τον εγωισμό του άντρα. Η πρώτη μεγάλη σκακίστρια της οικογένειας Πολγκάρ είχε γεννηθεί. Έμελλε να ακολουθήσουν δύο ακόμα σαν αποτέλεσμα μιας επαναστατικής παιδαγωγικής μεθόδου που θα έμενε στην ιστορία σαν το “Πείραμα του Grandmaster.”

Συνέχεια ανάγνωσης Το Πείραμα του Grandmaster

Δύσκολοι καιροί για βασίλισσες

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΗ ΣΚΑΚΙΕΡΑ.

Οι γυναίκες έπαιζαν σκάκι στο πλευρό των αντρών από τη πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε το παιχνίδι αυτό χωρίς να υπάρχει η παραμικρή αμφισβήτηση των ικανοτήτων τους. Από το 1500 μ.Χ. και μετά η γυναίκα σκακίστρια απλά εξαφανίστηκε. Σήμερα οι γυναίκες και τα κορίτσια αρχίζουν σταδιακα να κερδίζουν το χαμένο έδαφος σε αυτό που έχει ονομαστεί “το υπέρτατο πνευματικό άθλημα” αλλά εξακολουθούν να είναι μειοψηφία και να αντιμετωπίζουν αρνητικά στερότυπα. Οι γυναίκες αγωνίζονται ακόμα και για μια θέση στη σκακιέρα καθώς οι καιροί εξακολουθούν να είναι δύσκολοι για Βασίλισσες.

Συνέχεια ανάγνωσης Δύσκολοι καιροί για βασίλισσες

Γιατί η Βασίλισσα του σκακιού είναι το πιο ισχυρό κομμάτι;

Γιατί η μοναδική γυναίκα στη σκακιέρα είναι το πιο ισχυρό κομμάτι;

Λίγο πριν το 1000 μ.Χ. κάπου στις Άλπεις.

Το Αϊνσίλντεν, ένα ταπεινό μοναστήρι Βενεδικτίνων μοναχών, κρέμεται σε μια απόκρημνη πλαγιά των Άλπεων κάπου στη σημερινή Ελβετία. Το τάγμα των Βενεδικτίνων είναι εξαιρετικά αυστηρό όσον αφορά τα εκκλησιαστικά πρωτόκολλα και οι μοναχοί είναι υποχρεωμένοι να περνάνε ώρες διαβάζοντας την βίβλο και άλλα εκκλησιαστικά κείμενα, να αντιγράφουν αρχαία θρησκευτικά χειρόγραφα και να τηρούν καθημερινά όλες τις τελετουργίες που επιβάλλει η θρησκεία. Ο ελεύθερος χρόνος για αυτούς πολύ απλά είναι ανύπαρκτος. Κι όμως, κάπου εκεί στο μικρό αυτό μοναστήρι, ανάμεσα στους πολυάσχολους και αυστηρούς μοναχούς, υπάρχει κάποιος που τα βράδια, κρυφά και με το φώς των κεριών, τολμά και γράφει κάτι που αν το μάθαιναν οι υπόλοιποι σίγουρα θα τον έδιωχναν από το σχήμα. Πρόκειται για ένα ερωτικό ποίημα, όχι για κάποια γυναίκα, αλλά για την μεγαλύτερη αγάπη αυτού του μοναχού: το σκάκι, ένα παιχνίδι που η επίσημη εκκλησία τότε το θεωρούσε αμαρτωλό και απαγορευμένο. Έτσι, οι “Στίχοι για το Σκάκι” (“Versus de Scachis”) ή Ποίημα του Αϊνσίλντεν όπως είναι πιο γνωστό έγινε όχι μόνο το πρώτο ποίημα για το σκάκι αλλά και η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά στην ύπαρξη του ανατρεπτικού κομματιού που ονομάζεται “Βασίλισσα”.

MONK Συνέχεια ανάγνωσης Γιατί η Βασίλισσα του σκακιού είναι το πιο ισχυρό κομμάτι;

Άδικα τρέχεις κουκλίτσα μου!

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ ΠΟΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ ΣΤΑ ΣΠΟΡ

Η άποψη ότι οι άντρες είναι καλύτεροι από τις γυναίκες στα σπορ μοιάζει να είναι σωστή. Είναι εύκολο να βρει κανείς αποδείξεις στην καθημερινότητα. Συχνά ακούω τις ίδιες τις γυναίκες να λένε ότι δεν παίζουν κάποιο σπορ γιατί «δεν είναι αρκετά καλές». Μπορεί να είναι απλά γιατί τα σώματα των αντρών και των γυναικών διαφέρουν. Γενικά μιλώντας – και τονίζω το «γενικά» γιατί ξέρω πολύ καλά ότι σίγουρα υπάρχουν πολλές γυναίκες εκεί έξω που θα με τσάκιζαν έτσι και παίζαμε μπάσκετ- οι άντρες είναι ψηλότεροι και δυνατότεροι από τις γυναίκες εξαιτίας της τεστοστερόνης, των ορμονών, το ότι τείνουν να έχουν περισσότερους μύες στο επάνω μέρος του σώματός τους από ότι λίπος και ένα σωρό άλλα τυχαία πράγματα. Είναι εύκολο να καταλήξει κανείς ότι τα αγόρια θα πρέπει να είναι καλύτερα στα σπορ από ότι τα κορίτσια. Μπορεί να το δει κανείς σαν κάποια γενετική προδιάθεση. Συνέχεια ανάγνωσης Άδικα τρέχεις κουκλίτσα μου!

Όλα τα μωρά στο γήπεδο

Ο γυναικείος αθλητισμός, παραγκωνισμένος σε μεγάλο βαθμό από τον αντρικό (εκτός και αν πρόκειται για “γυναικεία” αθλήματα όπως η ρυθμική γυμναστική και η συγχρονισμένη κολύμβηση) δείχνει καταδικασμένος να έρχεται πάντα δεύτερος και καταϊδρωμένος. Το αντρικό σώμα μοιάζει φτιαγμένο για τον αθλητικό θρίαμβο. Οι άντρες είναι πιο δυνατοί, πιο γρήγοροι πιο επιθετικοί. Τα αντρικά σπορ είναι πιο θεαματικά και ανταγωνιστικά. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τα κορίτσια να παίζουν με τα κορίτσια και ας θαυμάζουμε την (ακίνδυνη) ομορφιά και την χάρη τους.

Εν τω μεταξύ τα “κορίτσια”
ετοιμάζουν την δική τους
ιδρωμένη επανάσταση…

Συνέχεια ανάγνωσης Όλα τα μωρά στο γήπεδο

Τα μούσκουλα της Αφροδίτης

Ανεβαίνει στο βάθρο και σηκώνει το τρόπαιο. Κοιτάζει τη σημαία της να κυματίζει και τα μάτια της υγραίνονται. Τραγουδάει τον εθνικό ύμνο. Είναι όμορφη σαν την Αφροδίτη και δυνατή σαν τον Ηρακλή. Δεν έχει σημασία που εσύ δεν το ξέρεις. Το ξέρει εκείνη. Όπως, επίσης, ξέρει και τους αγώνες που έδωσε χιλιάδες χρόνια για να μπορέσει να φτάσει μέχρι εδώ. Γι΄αυτό κλαίει. Γιατί δεν ήταν πάντα τόσο τυχερή.

Η γυναίκα αθλήτρια τολμάει να σηκώσει το τρόπαιο ψηλά, κι ας διαγράφονται έτσι τα δυνατά της ποντίκια. Η Αφροδίτη έχει μούσκουλα και δεν ντρέπεται πια να το δείξει.

Συνέχεια ανάγνωσης Τα μούσκουλα της Αφροδίτης

Όταν τα «Τσιτάχ» βγαίνουν παγανιά

Τα “Τρομερά Τσιτάχ” είναι πράγματι τρομερά! Μετά από δύο σεζόν η ποδοσφαιρική ομάδα των 8χρονων κοριτσιών από το Σολτ Λέικ Σίτι παραμένει αήττητη και τα πνεύματα έχουν αρχίσει και εξάπτονται. Η Λίζι, η μικρή επιθετικός της ομάδας δηλώνει “Είμαστε σαν υπερήρωες. Μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα.”
Η Τζένη Μακένζι, προπονήτρια της ομάδας και μητέρα της μικρής Λιζι, αποφασίζει να ανεβάσει τον πήχη για τα κορίτσια και να τους μάθει να χάνουν όπως και να κερδίζουν. Συνεννοείται, λοιπόν, με το σχολείο και κανονίζει την επόμενη σεζόν τα Τσιτάχ να παίξουν με την ομάδα των αγοριών, τους “Πάνθηρες”. “Ηθελα, εκτός από νίκες, τα κορίτσια να βιώσουν και ήττες και ισοπαλίες” είπε η Μακένζι και άρχισε να κινηματογραφεί την κατάσταση.

(βίντεο στο τέλος του άρθρου) Συνέχεια ανάγνωσης Όταν τα «Τσιτάχ» βγαίνουν παγανιά