VELVET – Όταν ο Τζέημς Μποντ είναι γραμματέας

Τι θα συνέβαινε άραγε αν η Μις Μάνιπενι δεν ήταν μια απλή γραμματέας (όπως άλλωστε υπονοούν και οι τελευταίες ταινίες Τζέημς Μποντ) αλλά μία κανονικότατη υπερκατάσκοπος της MI5;

Τι θα γινόταν αν η θανατηφόρα αυτή υπερκατάσκοπος ήταν μια γοητευτική σαραντάρα;

Αυτό είναι το σύμπαν του κόμικ “Velvet” όπου οι ρόλοι των κλασικών ιστοριών σε στυλ Τζέημς Μποντ αντιστρέφονται και γίνονται πιο ενδιαφέροντες και -εδώ που τα λέμε- και πιο ρεαλιστικοί. Στον κόσμο της διεθνούς αντικατασκοπείας έρχεται η Βέλβετ Τέμπλετον χωρίς καμιά υπερδύναμη πέρα από την εμπειρία και την μαγκιά μας “σαράντα και” γυναίκας που έχει “άδεια για να σκοτώνει.”

Ο κόσμος της Βέλβετ είναι ένας ψυχροπολεμικός κόσμος όπου η διεθνής κατασκοπεία ανθεί. Το μεγαλύτερο όπλο της είναι ότι κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ότι και η ίδια είναι κατάσκοπος καθώς επιφανειακά εμφανίζεται να είναι απλά η γραμματέας του διευθυντή της MI5.
Ο συγγραφέας της Βέλβετ, ο Εντ Μπρουμπέκερ, είχε την ιδέα να γράψει αυτή την ιστορία όταν είδε ένα παλιό κατασκοπικό σίριαλ όπου ο αρχηγός της MI5 ψαχνεί να βρεί καινούρια γραμματέα.
“Μέσα από την διαδικασία πρόσληψης καταλαβαίνεις πόσο ικανό πρέπει να είναι αυτό το άτομο ώστε να είναι το δεξί χέρι του αρχηγού της υπηρεσίας” λέει ο Μπρουμπέκερ. “Στο τέλος φτάνει στο σημείο να είναι ένα από τα πιο πληροφορημένα και σημαντικά πρόσωπα στην υπηρεσία κι όμως οι περισσότεροι του φέρονται σαν να είναι μία απλή γραμματέας σε λογιστικό γραφείο.”


Ο Μπρουμπέκερ συνειδητοποίησε ότι οι περισσότερες κατασκοπικές ταινίες και μυθιστορήματα αντιμετωπίζουν τους γυναικείους χαρακτήρες με τον ίδιο τρόπο: σαν γραμματείς που κάθονται όλη μέρα πίσω από γραφεία ή σαν διακοσμητικά κορίτσια του Μποντ ή σαν σεξουαλικοποιημένοι “κακοί”.
“Όλο αυτό ήταν μια βλακεία” λέει ο Μπρουμπέκερ. “Αλλά είχε και ένα καλό. Υπήρχε τόσο γόνιμο έδαφος για εξερεύνηση”.
Μέρος του ενδιαφέροντος που δείχνει ο Μπρουμπέκερ για την κατασκοπεία προέρχεται από την οικογένειά του. Ο θείος του ήταν στην CIA και ο πατέρας του ήταν υψηλόβαθμος αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών του Ναυτικού. Μεγάλωσε μέσα σε συζητήσεις που οι μεγάλοι νόμιζαν ότι δεν άκουγε και ο πατέρας του τον πήγαινε στον κινηματογράφο για να δουν όλες τις κατασκοπικές ταινίες και μετά του εξηγούσε όλα όσα ήταν λάθος σε αυτές. Μετά τον παρέπεμπε σε μυθιστορήματα που περιέγραφαν τα πράγματα σωστά.

bookcover
Η ηρωίδα του, η Βέλβετ Τέμπλετον, μπαίνει κι αυτή σταδιακά στον κόσμο των κατασκόπων μέσω του πατέρα της που είναι διπλωμάτης του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν εκείνος κοιμόταν η μικρή Βέλβετ διάβαζε κρυφά τα αρχεία του και μάθαινε για όλες τις αποστολές αλλά και για όλες εκείνες τις εκπληκτικές γυναίκες που δρούσαν μυστικά εκείνη την εποχή.
“Μου άρεσε η ιδέα ένα μικρό κοριτσάκι να να διαβάζει κρυφά τα αρχεία του πατέρα της και να ανακαλύπτει ότι υπήρχαν υναίκες κατάσκοποι που ήταν φοβερές και τρομερές ηρωίδες και να θέλει να γίνει σαν κι αυτές. Δεν ήθελα το ενδιαφέρον της στην κατασκοπεία να προέρχεται από μία προσωπική τραγωδία, π.χ. να μένει ορφανή ή κάτι τέτοιο, όπως γίνεται συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις.”
Όταν ξεκινάμε να παρακολουθούμε την ιστορία της Βέλβετ είναι η δεκαετία του 70, η εποχή που η φεμινιστική επανάσταση ήταν κάτι συνηθισμένο και φυσιολογικό. Είναι πάνω από τα 40 και κανείς -εκτός από τον διευθυντή και κανά δυο άλλους- δεν γνωρίζουν το παρελθον της.


“Ήθελα να αντιστρέψω την τυπική αντροκεντρική κατασκοπική ιστορία και να γράψω μία για μια γυναίκα που ήταν ώριμη και στην μέση ηλικία” λέει ο Μπρουμπέκερ ο οποίος θεωρεί την ηλικία της ηρωίδας του βασική για την ιστορία. Έπρεπε να είναι μια ώριμη και έμπειρη γυναίκα και όχι μία ευάλωτη κοπελίτσα σε κίνδυνο. Αυτό της επέτρεπε να μια βαθύτερη και πιο ουσιαστική πορεία σαν κατάσκοπος. “Στον χώρο της κατασκοπείας είναι προφανές ότι όλοι θα έχουν μυστικά παρελθόντα. Μπορεί να κάνουν μια δουλειά επί 20 χρόνια και να είναι απλώς μια κάλυψη. Αλλά πρέπει πάντως να έιναι κάποιος που έχει αληθινή ζωή.”
Όταν ο Μπρουμπέκερ άρχισε να προτείνει την ιστορία του για να γίνει τηλεοπτικό σίριαλ συνειδητοποίησε ότι η ηλικία της Βέλβετ ήταν πολύ πιο μεγάλο θέμα από ότι περίμενε. “Οι απαντήσεις που έπαιρνα από όλους ήταν ότι η ηρωίδα έπρεπε να είναι 25 και να είναι εκπαιδευόμενη που θα μαθαίνει τη δουλειά από έναν “κουλ” μεσήλικα άντρα κατάσκοπο. Εγώ τότε σκεφτόμουν… Εντάξει, αυτό είναι απαράδεκτο. Αντί για έναν χαρακτήρα που έχει ζήσει μια αληθινή ζωή ήθελαν μια γυναίκα νεώτερη, χωρίς την εμπειρία και την ωριμότητα της Βέλβετ. Φανταστείτε, τους έλεγα, αν ο χαρακτήρας του Λίαμ Νίσον στην “Αρπαγή” (Taken) ήταν 30 χρονών. Απλά δεν θα ήταν η ίδια ταινία.”


Ο Μπρουμπέκερ θυμάται ένα περιστατικό όπου μία από τις αγαπημένες του ηθοποιούς, η Ντάιαν Λέιν, περιέγραφε πως εξαφανίστηκαν οι καλοί ρόλοι μόλις έγινε 40 και το μόνο που τις πρότειναν ήταν πάιξει μαμάδες ή ζηλιάρες συζύγους που τις εγκαταλείπουν οι σύζυγοί τους για νεώτερες γυναίκες. “Πως γίνεται να μη θέλει κανείς να γράψει έναν καλό ρόλο για μία γυναίκα που δεν είναι παιδί; Οι περισσότεροι άντρες ηθοποιοί που βλέπουμε στις ταινίες είναι μεταξύ 35 και 45. Δεν βλέπουμε ποτέ εκείνον τον άνθρωπο που επέλεξε να είναι Τζέημς Μποντ και ταυτόχρονα είναι γυναίκα” παραπονιέται ο Μπρουμπέκερ.
Η ιστορία της Βέλβετ αφορά έναν κατάσκοπο που μεγαλώνει και όπως είναι αναμενόμενο έχει να κάνει με τα αποτελέσματα των πράξεών μας. Δεν δείχνει μόνο τι κάνουν οι κατάσκοποι κατά την διάρκεια των συναρπαστικών αποστολών τους αλλά και τι τους συμβαίνει μετά. Πως επιβιώνουν αφού επιβιώσουν.
Κάποια στιγμή η Βέλβετ αναζητά τον δολοφόνο ενός γοητευτικού κατασκόπου του στυλ Τζέημς Μποντ και η έρευνά της την οδηγεί στην σύζυγο ενός Γιουγκοσλάβου στρατηγού που στο παρελθόν ο κατάσκοπος είχε αποπλανήσει για να πάρει πληροφορίες. Η Βέλβετ ανακαλύπτει ότι η γυναίκα αυτή είχε καταλήξει στην φυλακή λόγω της προδοσίας της. “Αυτό με έκανε να αναρωτηθώ τι απογίνονται οι γυναίκες που αποπλανούν οι κατάσκοποι και τους αποσπούν κρατικά μυστικά” λέει ο Μπρουμπέκερ. “Δεν τις ξαναβλέπουμε αλλά τι γίνεται όταν οι κατάσκοποι πάνε σπίτι τους; Μάλλον καταλήγουν στην φυλακή και περιμένουν να πεθάνουν.”


Οι ιστορίες αυτών των γυναικών -και της Βέλβετ- που δεν τις διηγείται κανείς, για τον Μπρουμπέκερ είναι χαμένες ευκαιρίες. Για πολλές από τις γυναίκες κατασκόπους του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου το να βγουν από τον κόσμο της κατασκοπείας ήταν δύσκολο γιατί το να επιστρέψουν στην λεγόμενη “κανονική” ζωή σήμαινε ότι έπρεπε να επιστρέψουν στους κοινωνικούς περιορισμούς που καθόριζαν τη ζωή των γυναικών εκείνη την εποχή. “Αυτές οι γυναίκες θέλουν περιπέτεια, θέλουν κίνδυνο, δεν μπορούν να συμβιβαστούν με τη ζωή της νοικοκυράς μετά” λέει ο Μπρουμπέκερ. “Η συνεισφορά τους ήταν βασική για να νικήσουμε στον πόλεμο αλλά δεν μπορούν να το πουν σε κανέναν γιατί είναι κρατικό μυστικό. Οπότε κανείς δεν ξέρει πόσο καταπληκτικές είναι στην πραγματικότητα.”
Ο Μπρουμπέκερ δίνει ένα παράδειγμα: “ Πως θα αισθανόσαστε αν είχατε υπερδυνάμεις και ξαφνικά τις χάνατε; Μετά από αυτό η ζωή θα έμοιαζε πολύ άσχημη γιατί πριν μπορούσατε να πετάξετε. Αυτό είναι να πρέπει να επιστρέψεις στην φυσιολογική ζωή αφού κάνεις κάτι εξαιρετικό. Αυτό είναι κομμάτι του να είσαι μια ώριμη σαραντάρα και μέρος της κρίσης της μέσης ηλικίας. Αυτά τα σημεία στη ζωή μας που αναρωτιώμαστε αν φτάσαμε ποτέ στην ακμή μας.”
Μετά από ένα κυνηγητό με αυτοκίνητα σε ακραίες ταχύτητες που καταλήγει με διάφορους άντρες στο νοσοκομείο και την
Βέλβετ να το σκάει, βλέπουμε έναν χτυπημένο και ταλαιπωρημένο
άντρα να ανάβει τσιγάρο και να προσπαθεί να καταλάβει τι έγινε.
“Μα ποια είναι τέλος πάντων;” ρωτάει. “Γιατί γραμματέας πάντως δεν είναι.”
Μετά βλέπουμε  μια εικόνα της Βέλβετ που χαμογελά καθώς απομακρύνεται με ταχύτητα πάνω στη μηχανή της.

(Δημοσιεύθηκε στο τεύχος Νο 5 του περιοδικού SELENE)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s