Νάνσι Γουέικ – Το «ποντικάκι» που σκότωνε με μία κίνηση

Γεννήθηκε στη Ν. Ζηλανδία και εκπαιδεύτηκε σαν νοσοκόμα αλλά τελικά εργάστηκε σαν δημοσιογράφος στις εφημερίδες του αμερικανικού ομίλου Hearst. Λόγω της δουλειάς της έζησε για μεγάλα διαστήματα στη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο. Όταν ξέσπασε ο Β΄Παγκόσμιος πόλεμος ήταν πολεμική ανταποκρίτρια στην Ευρώπη και έγινε μάρτυρας από πρώτο χέρι των βιαιοπραγιών των Ναζί ενάντια σε Εβραίους πολίτες. Από εκείνη την στιγμή αποφάσισε να καταταχθεί στην γαλλική αντίσταση.
Στο Παρίσι άρχισε να μεταφέρει μηνύματα για τους συμμάχους, να παραπλανεί τους αξιωματικούς της Γκεστάπο με φιλοφρονήσεις και φλερτ και να φυγαδεύει συμμαχικούς στρατιώτες από τη Μασσαλία.  Η δράση της ήταν τέτοια που τελικά η Γκεστάπο την επικήρυξε ως το πιο καταζητούμενο άτομο και έδινε πέντε εκατομμύρια φράνκα για την σύλληψή της. Η Νάνσι Γουέικ όμως ήξερε πολύ καλά να κρύβεται και να διαφεύγει και γι αυτό άλλωστε είχε κερδίσει και το προσωνύμιο “Λευκό Ποντικάκι.” Σαν σωστό ποντικάκι λοιπόν, μετά την επικήρυξή της κατάφερε να διοφύγει ασύλληπτη και να πάει στην Ισπανία και από εκεί στην Βρετανία όπου και κατατάχθηκε στις Επιχειρήσεις Ειδικών Αποστολών (SOE) και εκπαιδεύτηκε τόσο λεπτομερώς που απέκτησε φήμη δεινής σκοπεύτριας.
Μετά την εκπαίδευσή της η Γουέικ έπεσε με αλεξίπτωτο στην Οβέρνη και μέχρι το τέλος του πολέμου οργάνωνε τις μυστικές ρίψεις πολεμοφοδίων και ηγήτω μυστικών επιθέσεων σε στρατηγικούς στόχους με σκοπό το σαμποτάζ. Ειδικά οι επιχειρήσεις αυτού του τύπου την έφερναν συχνά σε συνθήκες ανοιχτής μάχης όπου επέδειξε μαχητικότητα, θάρρος και εφευρετικότητα. Σε μία από αυτές τις μάχες απέκτησε και την φήμη της γυναίκας που “σκοτώνει με μία κίνηση.” Όταν μία μονάδα Ες Ες αντιλήφθηκε την ομάδα της εκείνη, σε μία μάχη σώμα με σώμα, χρησιμοποίησε μία κίνηση τζούντο που είχε μάθει στην εκπαίδευσή της και σκότωσε τον εχθρό της ακαριαία. Αργότερα εξήγησε πως δεν είχε χρησιμοποιήσει ποτέ ξανά αυτή την κίνηση και όταν αποδείχθηκε όχι μόνο αποτελεσματική αλλά ακαριαία θανατηφόρα έμεινε άναυδη.
Το τέλος του πολέμου έφερε για τη Νάνσι Γουέικ πολλές διακρίσεις και μετάλια αλλά και μία μεγάλη απώλεια. Όταν εκείνη διέφυγε από την Γκεστάπο εγκαταλείποντας τη Γαλλία δεν συνέβηκε το ίδιο και με τον σύζυγό της που συνελήφθηκε, βασανίστηκε και εν τέλει εκτελέσθηκε από τους Γερμανούς.

Διαβάστε για την ελληνίδα «Μάτα Χάρι» στο τέταρτο μέρος.

(Δημοσιεύθηκε στο τεύχος Νο 5 του περιοδικού SELENE)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s