Όταν τα «Τσιτάχ» βγαίνουν παγανιά

Τα “Τρομερά Τσιτάχ” είναι πράγματι τρομερά! Μετά από δύο σεζόν η ποδοσφαιρική ομάδα των 8χρονων κοριτσιών από το Σολτ Λέικ Σίτι παραμένει αήττητη και τα πνεύματα έχουν αρχίσει και εξάπτονται. Η Λίζι, η μικρή επιθετικός της ομάδας δηλώνει “Είμαστε σαν υπερήρωες. Μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα.”
Η Τζένη Μακένζι, προπονήτρια της ομάδας και μητέρα της μικρής Λιζι, αποφασίζει να ανεβάσει τον πήχη για τα κορίτσια και να τους μάθει να χάνουν όπως και να κερδίζουν. Συνεννοείται, λοιπόν, με το σχολείο και κανονίζει την επόμενη σεζόν τα Τσιτάχ να παίξουν με την ομάδα των αγοριών, τους “Πάνθηρες”. “Ηθελα, εκτός από νίκες, τα κορίτσια να βιώσουν και ήττες και ισοπαλίες” είπε η Μακένζι και άρχισε να κινηματογραφεί την κατάσταση.

(βίντεο στο τέλος του άρθρου)

Στην αρχή η ιδέα να παίξει η ομάδα των κοριτσιών με εκείνη των αγοριών προκάλεσε πολλές αντιδράσεις. Κάποιοι γονείς φοβήθηκαν ότι τα κορίτσια μπορεί να τραυματίζονταν παίζοντας με τα αγόρια που προφανώς θα έπαιζαν πιο επιθετικά. Άλλοι ανησύχησαν ότι τα αγόρια θα έπαιζαν πιο “μαλακά” ακριβώς για να μην χτυπησουν τα κορίτσια και αυτό θα έκανε κακό στην προπόνηση των αγοριών. Κάποιοι άλλοι πάλι απλά δεν μπορούσαν να διανοηθούν ότι αγόρια και κορίτσια μπορούσαν να παίξουν μαζί.
Τελικά το πρωτάθλημα έγινε και τα αποτελέσματα εξέπληξαν τους πάντες. Τα κορίτσια νίκησαν τα αγόρια με μεγάλη διαφορά σε όλους τους αγώνες και όπως είπαν και τα ίδια “μας έκαναν σκόνη!«.
Εκείνο, όμως, που έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον στην ιστορία των «Τρομερών Τσιτάχ» δεν είναι η νίκη τους απέναντι στα αγόρια, άλλωστε τα ίδια τα αγόρια αντιμετώπισαν το γεγονός ψύχραιμα και με χιούμορ, αλλά η αντίδραση των γονιών. Φωνάζοντας από τις κερκίδες, ειδικά οι άντρες γονείς, έδειξαν μια αξιοθαύμαστη δυσκολία να αποδεχθούν το γεγονός ότι τα κορίτσια νικούσαν τα αγόρια αποκαλύπτοντας πόσο ισχυρά εξακολουθούν να είναι τα στερεότυπα της γυναικείας αδυναμίας και της αντρικής σωματικής υπεροχής.


Η Μακένζι. από το υλικό των αγώνων, έφτιαξε ένα αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ με τίτλο «Κλώτσα σαν Κορίτσι» («Kick Like a Girl») όπου καταδεικνύονται οι προκαταλήψεις των ενηλίκων αλλά και η ελπιδοφόρα προσαρμοστικότητα των παιδιών. ‘Ενα αγόρι εμφανίζεται να λέει μετά τον αγώνα: «Στην αρχή μας κακοφάνηκε που χάσαμε από τα κορίτσια αλλά μετά το συνηθίσαμε. Μερικές φορές κερδίζουμε τα κορίτσια, κάποιες άλλες, όμως, χάνουμε.»


Ένα ακόμα άξιο λόγου σημείο της ιστορίας έρχεται να υπογραμμίσει μία κριτικός που έπαιζε ποδόσφαιρο όταν ήταν μικρή. “Εκείνο που ζήλεψα πειρσσότερο ήταν η αυτοπεποίθηση και η συντροφικότητα αυτών των κοριτσιών. Αυτό που θυμάμαι πιο έντονα από την εποχή που έπαιζα (ήμουν 7 ετών) ήταν ότι τότε ενθάρρυναν την επιθετικότητά μας, κάτι που μέχρι σήμερα που είμαι 36 ετών δεν έχει συμβεί ποτέ. Το αντίθετο μάλιστα.
Η ιστορία των «Τρομερών Τσιτάχ» έρχεται να μας δείξει ότι η φράση «κλωτσάει σαν κορίτσι» είναι κοπλιμέντο και τα αγόρια φαίνεται να το καταλαβαίνουν. Ένας από τους μικρούς δηλώνει: «Αν ένας από τους φίλους μου μου πει ότι κλωτσάω σαν κορίτσι εγώ θα απαντήσω, ευχαριστώ.»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s