Aung San Suu Kyi

Η “μαντάμ Αούνγκ”, όπως την αποκαλούν τρυφερά οι οπαδοί της, βγαίνει μετά από 15 χρόνια από τον κατ’ οίκον περιορισμό που της είχε επιβληθεί από το καθεστώς της χώρας της και παραλαμβάνει το Βραβείο Ζαχάρωφ για την Ελευθερία της Σκέψης που της είχε απονεμηθεί το 1990 και την περίμενε 23 ολόκληρα χρόνια.

Η “ευγενική κυρία” είναι ξανά αποφασισμένη να επιτεθεί με τον δικό της ειρηνικό τρόπο που συγκλονίζει τη χώρα της εδώ και πάνω από 30 χρόνια.

Η Αούνγκ Σαν Σου Κι δεν είναι εύκολη περίπτωση. Μικροκαμωμένη, λεπτεπίλεπτη, ήρεμη και εξαιρετικά ευγενική δεν μοιάζει καθόλου με τις ηγετικές φυσιογνωμίες της Δύσης.  Κι όμως, η ήρεμη δύναμή της προκάλεσε τέτοιους τριγμούς στο πολιτικό σύστημα της Μιανμάρ (πρώην Βιρμανία) που οδήγησε στην ανελέητη δίωξή της και στην φυλάκισή της για πολλά χρόνια. Το 1990 εξελέγη πρωθυπουργός της χώρας της αλλά το στρατιωτικό καθεστώς αρνήθηκε να παραδώσει την εξουσία και έθεσε εκτός νόμου το κόμμα της. Σήμερα, πάνω από 30 χρόνια μετά από την εμφάνισή της στο πολιτικό σκηνικό, διεκδικεί για άλλη μια φορά τη θέση του προέδρου στις εκλογές που θα γίνουν στις 8 Νοεμβρίου 2015.

Γεννήθηκε το 1945. Ο πατέρας της ήταν ο εθνικός ήρωας Αούνγκ Σαν που διαπραγματεύτηκε την απεξάρτηση της Βιρμανίας από την Βρετανική κυριαρχία το 1947 και τελικά δολοφονήθηκε την ίδια χρονιά. Από τότε στη χώρα εγκαταστάθηκε στρατιωτικό καθεστώς.

Μητέρα της ήταν η πολιτικός Κιν Κι που διετέλεσε και πρέσβειρα στην Ινδία και το Νεπάλ.

Η Αούνγκ Σαν Σου Κι σπούδασε στην Οξφόρδη Φιλοσοφία και Οικονομικά. Το 1972 παντρέυτηκε τον κουβανό ανθρωπολόγο Μάικλ Άρις που μελετούσε τον θιβετιανό πολιτισμό και ζούσε τότε στο Μπουτάν και μαζί κάνανε δύο παιδιά. Η Σου Κι επηρρεάστηκε ιδιαίτερα από τις βουδιστικές θεωρίες και από το δόγμα της μη βίας του Μαχάτμα Γκάντι.

Aung_San_Suu_Kyi_1951Aung-San-Suu-Kyi-3Aung-San-Suu-Kyi-2suu-burma_2080889c

Το 1988 επέστρεψε στη χώρα της σε μία στιγμή που το πολιτικό σκηνικό άλλαζε ραγδαία. Ο στρατηγός Νε Γουίν που ηγείτο του στρατιωτικού καθεστώτος, παρέδωσε την εξουσία. Στις 8 Αυγούστου 1988 (η ημερομηνία 8-8-88 θεωρήθηκε σημαδιακή ημερομηνία) ο λαός της Μιανμάρ κατέβηκε στους δρόμους διεκδικώντας αλλαγή του πολιτεύματος και επαναφορά της δημοκρατίας. Οι διαδηλώσεις καταπνίγηκαν βίαια από την κυβέρνηση και έμειναν γνωστές ως η “Εξέγερση του 8888”.

Λίγες μέρες μετά, στις 26 Αυγούστου 1988, η Σου Κι έβγαλε λόγο μπροστά σε μισό εκατομμύριο κόσμο ζητώντας δημοκρατία. Παρά ταύτα, τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρόνιας μία νέα στρατιωτική χούντα ανέλαβε την εξουσία. Τότε εκείνη ίδρυσε το κόμμα Εθνική Λίγκα για τη Δημοκρατία και ένα χρόνο μετά τέθηκε υπό κατ’ οίκον περιορισμό για την πολιτική της δράση. Όταν της πρότειναν την απελευθέρωση με αντάλλαγμα να φύγει από τη χώρα εκείνη αρνήθηκε και έτσι έμεινε έγκλειστη στο σπίτι της όπου συνέχισε να μελετά τον Βουδισμό και να γράφει βιβλία για την εκδημοκράτιση μέσα από τη μη βία.

Το 1990 έγιναν εκλογές και το κόμμα της κέρδισε με τη συντριπτική πλειοψηφία του 59%. Το στρατιωτικό καθεστώς της χώρας, όμως, αρνήθηκε να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα και δεν της παρέδωσε την εξουσία. Την ίδια χρονιά της απονεμήθηκε το βραβείο Ζαχάρωφ για την Ελευθερία της Σκέψης που, όμως, εκείνη δεν ήταν σε θέση να παραλάβει λόγω της φυλάκισής της. Το 1991 της απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το οποίο παρέλαβαν για λογαριασμό της οι δύο γιοί της.

maxresdefault

Η φυλάκιση της Σου Κι, παρά το γεγονός ότι ήταν στο σπίτι της, ήταν πολύ αυστηρή. Οποιαδήποτε επίσκεψη απαγορευόταν όπως και το να βλέπει τον σύζυγό της και τα παιδιά της. Κατά τη διάρκεια των ετών, διάφοροι δημοσιογράφοι και πολιτικοί που επιχείρησαν να την συναντήσουν εκδιώχθηκαν, απελάθηκαν ή απειλήθηκαν.

Το 1988 ο δημοσιογράφος Μαουρίτσιο Τζουλιάνο συνελήφθηκε στα σύνορα της χώρας όπου οι αρχές κατάσχεσαν τις φωτογραφίες και τις σημειώσεις που είχε πάρει μετά από μία μυστική συνάντηση που είχε με τη Σου Κι.

Το 2007 βουδιστές μοναχοί διαδήλωσαν για πολλές μέρες στην πρωτεύουσα Ρανγκούν και έφτασαν μέχρι το σπίτι της ζητώντας την απελευθέρωσή της. Η Σου Κι εμφανίστηκε για λίγο στην πύλη του σπιτιού της για να δεχτεί τις ευλογίες τους και μετά ξαναμπήκε μέσα αλλά αυτό ήταν αρκετό για να μεταφερθεί εσπευσμένα στις φυλακές του Ινσεΐν. Τελικά, μετά από πίεση του ΟΗΕ, επέστρεψε πάλι στο σπίτι της και στον κατ΄οίκον περιορισμό.

RobinMoyer60801591399

Δύο χρόνια αργότερα, το 2009, ένας αμερικάνος ονόματι Τζον Γέτο διέσχισε κολυμπώντας τη λίμνη Ίνια και κατάκοπος έφτασε στο σπίτι της όπου και ζήτησε να παραμείνει για μερικές ημέρες για να ξεκουραστεί. Αργότερα ισχυρίστηκε ότι το κίνητρό του ήταν να την προειδοποιήσει για μια απόπειρα δολοφονίας που σχεδιαζόταν εναντίον της. Η πληροφορία αυτή, όπως είπε, του αποκαλύφθηκε σε ένα όραμα. Τελικά ο Τζον Γέτο έφυγε από το σπίτι της Σου Κι τρεις ημέρες αργότερα και συνελήφθηκε καθώς κολυμπούσε στη λίμνη για να επιστρέψει. Οι στρατιωτικές αρχές βρήκαν ευκαιρία και άρχισαν μια άνευ προηγουμένου ποινική δίωξη εναντίων του Τζον Γέτο, της Σου Κι αλλά και δύο οικονόμων που εργάζονταν στο σπίτι της. Η Αούνγκ Σαν Σου Κι πέρασε τα 64 γενέθλιά της στο κελί της φυλακής και τα γιόρτασε με ρύζι και κέικ σοκολάτας που μοιράστηκε με τους φύλακες. Τελικά της επιβλήθηκε η ποινή της τριετούς φυλάκισης με καταναγκαστικά έργα μετά το πέρας της οποίας ήταν υποχρεωμένη να επιστρέψει στον κατ’ οίκον περιορισμό.

Η δίωξη της Αούνγκ Σαν Σου Κι προκάλεσε έντονες διαμαρτυρίες από τα Ηνωμένα Έθνη αλλά και από πολλές μεμονωμένες χώρες του δυτικού κόσμου. Τελικά η φυλάκισή της έληξε το 2010 λόγω “καλής συμπεριφοράς” και χαιρετίστηκε από τα πλήθη με ενθουσιασμό. Ο γιός της, Κιμ Άρις, πήρε για πρώτη φορά βίζα τον Νοέμβριο του 2010 για να δει την μητέρα του μετά από 10 ολόκληρα χρόνια.

Στις 6 Ιουλίου 2012 δήλωσε επίσημα ότι θα διεκδικήσει την προεδρία της χώρας στις εκλογές που θα γίνουν φέτος τον Νοέμβριο. Το στρατιωτικό καθεστώς, όμως, που εξακολουθεί να ορίζει τις τύχες των ανθρώπων στην Μιανμάρ αλλά και να μεταβάλει το σύνταγμα της χώρας όπως το βολεύει, δήλωσε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν αντισυνταγματικό γιατί απαγορεύεται να συμμετέχουν στις εκλογές άτομα που είναι παντρεμένα ή έχουν παιδιά που δεν έχουν την Βιρμανέζικη υπηκοότητα. Η Αούνγκ Σαν Σου Κι είναι χήρα αλλοδαπού (ο Μάικλ Άρις απεβίωσε το 1999 στην Οξφόρδη σε ηλικία 53 ετών) και οι δύο γιοί της έχουν βρετανική υπηκοότητα. Η διεθνής κοινότητα θεωρεί ότι το συγκεκριμένο άρθρο του Βιρμανέζικου συντάγματος άλλαξε βεβιασμένα και είναι φωτογραφικό με μοναδικό σκοπό να εμποδίσει την Σου Κι να συμμετέχει στις επερχόμενες εκλογές.

Η ίδια η Αούνγκ Σαν Σου Κι, όμως, 70 ετών σήμερα, δηλώνει ότι δεν πρόκειται να σταματήσει ποτέ τον αγώνα για την ελευθερία της χώρας της.

cn_image.size_.aung-san-suu-kyi

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s